Gold..


​Gold’um herşeyim..

Şuan hayatının belki de ikinci ağır travmasını yaşıyorsun. İlk bloğum sanaydı. Goldyaziyor diye seni konuşturuyordum. Şimdi ben seninle konuşuyorum..

Seni ilk aldığımız da barınaktan sokakta her ne yaşadıysan bier türlü atamadın üzerinden.. çok çabaladık çok uğraştık evet mutlu bir köpektin ama korkuyordun.. herşey den.. özellikle yüksek sese hala tahammülün yok.. Özüm doğduğun da herşey yolundaydı. Ama emekleme dönemi anneme gitmek zorunda kaldın. Çünkü öyle böyle değil fena tüy döküyorsun:)

Ah annemin alt komşusu yok mu? Şikayet etmeseydi bunlar hiç başına gelmeyecekti..

Lojmandan çıkartılma ile senden vazgeçme arasında gidip gelirken annemin bir komşusu ben alırım geçici bizim bina da sorun olmaz dedi ve verdik seni..

Öyle insanlar var ki hayatta sahip çıkamadılar sana. Kaçtın bir gün ellerinden belki bize gelmek istiyordun..  O gece haberimiz olsaydı kaçtığından seni bulana kadar eve gidermiydik hiç ?

Onlar gittiler..

Ve sen sokak köpeklerinden o aptal virüsü kaptın!

Zaten senelerdir meme kanseri ile yaşıyorsun. Bir bu eksikti değil mi? Ama malesef geldi buldu seni.. virüs deyip geçmemek lazım tümör yapan bir virüs!  Zaten kanserli bir köpeği daha da kötüleştirecek türden..

Ve hiç istemediğim halde,  bana kötü şeyler hatırlattığı halde hayır istemiyorum diyemeden başladık kemoterapiye..

Veterinerin söyledi çok güçlü bir köpek çok kolay atlatır dedi. Gerçekten normalde sessiz sakin olan sen o gün çok kanlı canlı kıpır kıpırdın. Herhalde güzel bahçeli yere geldik gezmeye diye düşündün..

Kemoterapi ilacı enjekte edildi..

2 gündür hareketsiz yatıyorsun ve ben buna katlanamıyorum!!!

Umarım bir an önce iyileşirsin.. umarım..

Seni kaybetmeye asla katlanamam 10 yıl bize yetmedi daha zamanımız var..

Lütfen bir an önce iyileş.. Bir an önce 😦

One Comment

Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir